Kendi sunucunda PostgreSQL, MariaDB ve Redis

Her biri kendi container’ında, dosyaları için bir volume ile çalışır.

Bir veritabanına hiçbir zaman açık port verilmez. Her uygulama kendi ağında durur ve güvenlik duvarı aralarındaki trafiği düşürür. Bir veritabanını bir uygulamaya bağlamak, veritabanının tek portuna tek yönlü bir yol açar; uygulama ona adıyla ulaşır. Oyun sunucuları da aynı şekilde bağlanır; bir oyun sunucusunun Database sekmesi, bir eklentinin config dosyası için host, port, kullanıcı ve parolayı gösterir.

Parola mühürlüdür: panel onu saklar ama okuyamaz. Gösterilmesi için son 15 dakika içinde yapılmış ikinci bir giriş adımı gerekir ve her seferi loglanır.

• Sen değiştirmedikçe her gece 3:00’te, yedi gün saklanır.
• Diske yazılmadan önce sıkıştırılır ve age ile şifrelenir. Bir kurtarma dosyası, başka bir sunucunun onları açmasını sağlar.
• Kopyalar S3 uyumlu herhangi bir depolamada, varsayılan olarak 30 gün saklanır.
• Başka yerden alınmış bir dump (.sql, .sql.gz, bir Redis .rdb) yüklenip geri yüklenebilir.
• Geri yükleme önce mevcut olanı yedekler. Geri yükleme başarısız olursa o yedek geri döner.

İmajın yeni bir yama sürümü çıktığında panel onu önerir ve geçmeden önce yedek alır. PostgreSQL 17’den 18’e gibi yeni bir ana sürüme geçmek veriyi dump eder, yeni bir volume’da yeni sürüme yükler ve bir şey başarısız olursa eskisine döner. Eski volume sen silene kadar kalır.

Data sekmesi tabloları, satırları, sütuna göre filtreleri, aramayı, sıralamayı ve CSV dışa aktarmayı; Redis için de anahtarları ve değerlerini gösterir. Her şey salt okunur: çekirdek her sorguyu kendisi kurar ve onu zaman sınırlı, salt okunur bir transaction içinde çalıştırır.

TablePlus ya da DBeaver gibi araçlar, yalnız sunucunun kendisinin ulaşabildiği bir porta SSH tüneliyle bağlanır; parolası bir kez gösterilen kendi kullanıcılarıyla.